Spektakle
Szafa
Monodram "Szafa" jest opowieścią o zagrożeniu i strachu. To wojenna historia żydowskiej dziewczyny ukrywającej się w szafie. Choć rzecz rozgrywa się w czasach okupacji, można ją odnieść do współczesności poprzez epatowanie samotnością, brakiem poczucia bezpieczeństwa wyrażonym w wewnętrznym niemym krzyku jak
u Munch’a. Scenariusz powstał z adaptacji prozy Hanny Krall i Olgi Tokarczuk i tekstów własnych dokonanych przez Monikę Kufel i Marcina Białego. To kompilacja utworów, które spaja pędząca na śmierć "Lokomotywa" Juliana Tuwima.
Tytułowa szafa stanowi centrum wydarzeń, których świadkami stają się widzowie, bezradni, jak ludzkość wobec tragedii Holokaustu. Jest to teatr przedmiotu, w którym cała przestrzeń nabiera nowych symbolicznych znaczeń i przenośni. Staje się równorzędnym partnerem – aktorem. Tak więc obecna drabina oznaczać będzie; tory, Torę, wreszcie samą drabinę Jakubową łączącą dwa światy. Zaś zegar, ów zdrajca, budzik bezlitośnie odmierzający czas, z cienką strzałką sekundnika, będzie alarmować o śmierci.
Autorzy spektaklu nie stawiają kropki nad "i". Pozostawiają widzom miejsce, na dokonanie własnych przemyśleń, na wewnętrzną refleksję...
Pozostaje tylko zadać pytanie: czym jest szafa...? Schronem, pułapką, wagonem pociągu, piecem krematoryjnym...?
Czy sami przypadkiem też nie uciekamy do jakiejś SZAFY?
Reżyseria:Ana Nowicka
Scenariusz: Monika Kufel, Marcin Biały, na motywach utworów Hanny Krall i Olgi Tokarczuk oraz fragmentów „Lokomotywy” J. Tuwima
Scenografia:Monika Kufel
Muzyka:Krzysztof Figurski
Występuje:Monika Kufel
Premiera:Premiera spektaklu „SZAFA” odbyła się we wrześniu w 2004 roku w Tarnowie.
Nagrody:
- Monika Kufel otrzymała nagrodę specjalną „Szczebel do kariery” na XXXIII Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu (2004)
- Monika Kufel otrzymała „Krzyż Zwycięstwa” nagrodę specjalną – aktorską na Międzynarodowym Festiwalu „Aktor Europy” w Macedonii w Otesevo od tamtejszego Ministra Kultury Blagoja Stefanovskiego (2005)
- Nagroda na Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Warszawie (2005)
- „Wyróżnienie” na Festiwalu Teatrów Niewielkich w Lublinie (2006)
- II Nagroda na Festiwalu Sztuki Teatralnej w Rybniku (2007)
Cin
"CIN" – opowiada o dziwnej osobie - kobiecie na pozór zamkniętej we własnej imaginacji, czekającej na… coś lub kogoś. Postać ta odkrywa swoje prawdziwe oblicze dopiero w ostatniej scenie, w której również i My – widzowie, dowiadujemy się kim jest naprawdę. Treść może przypomina kryminalną zagadkę, ale tak naprawdę pod płaszczyzną intrygi współczesnego świata kryją się najważniejsze biblijne wartości.
Reżyseria:Ana Nowicka
Scenariusz:Monika Kufel
Scenografia, kostiumy:Monika Kufel
Muzyka:Krzysztof Figurski
Występuje:Monika Kufel
Premiera: 19 października 2007 r., Teatr Zależny; spektakl trwa około 40 min.
Podziękowania:Pragniemy bardzo serdecznie podziękować Kanclerzowi PWST w Krakowie − Panu Franciszkowi Gałuszce, za pomoc przy realizacji spektaklu, jak również Prezesowi Stowarzyszenia Teatr Mumerus − Panu Wiesławowi Hołdysowi, dzięki którego pomocy i rekomendacjom możemy współpracować z Teatrem Zależnym w Krakowie prezentując w nim swoje spektakle począwszy od prapremiery "CIN".
Sponsorzy: Grupa AMBRA SA jest czołowym producentem, importerem i dystrybutorem win w Europie Środkowej i Wschodniej. Ambra jest sponsorem i fundatorem wina musującego marki „Cin&Cin” na spotkaniu popremierowym przedstawienia pt. „CIN”.
Serdecznie dziękujemy!
Klinika Dobrej Śmierci
WYRÓŻNIENIE
na XV Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej
w postaci refundacji kosztów produkcji.
Spektakl o eutanazji!!! Tekst nagrodzony w Ogólnopolskim Konkursie
TOPORNIADA na stworzenie utworu w klimacie twórczośći Rolanda Topora.
Sztuka w sposób niekonwencjnalny, za pomocą czarnego humoru, groteski
nie przysłania głebokich treści lecz tym bardziej je wydobywa.
Reżyseria:Ana Nowicka
Scenariusz:Jacek Getner
Kostiumy i dekoracja:Joanna Ciepielewska
Muzyka:Krzysztof Figurski
Występują:
Ordynator - Jan Mancewicz
Dziennikarz - Ana Nowicka / Piotr Jędrzejek
Blond Automatyczna Pielęgniarka - Jacek Bała
Kruczowłosa Automatyczna Pielęgniarka - Jacek Bała
Zdesperowana Samobójczyni - Monika Kufel
Starsza Pani - Małgorzata Brożonowicz-Sienkiewicz
Zrezygnowany Pan - Franciszek Muła
Obsada multimedialna:
Naczelny - Krzysztof Globisz
Żona - Marta Marianna Gortych
Przyjaciel - Filip Krupa
Komentator - Piotr Jędrzejek
Tłum pikietujących: uczniowie II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie
Prapremiera:11.10.2008 Scena przy ul. Paulińskiej 28 w Krakowie (były Teatr Łaźnia na krakowskim Kazimierzu).
Info:SPEKTAKL JEST REALIZOWANY PRZY WSPARCIU FINANSOWYM URZĘDU MARSZAŁKOWSKIEGO WOJEWÓDZTWA MAŁOPOLSKIEGO.
Podziękownia:
- dla Teatru GROTESKA za reflektory teatralne.
- dla p. Piotra Czachora za uszycie kostiumów.
- dla p. Jadwigi Szczerbowskiej Dyrektor FAM Kraków za makijaże.
OTWARTA PRÓBA CZYTANA UTWORU: "Stworzenie świata albo jak tu się nie
ubrudzić" Mariusza Bielińskiego
23.01.2009 godz.19.00 ul. Kanonicza 1 odbyła się OTWARTA PRÓBA CZYTANA UTWORU: "Stworzenie świata albo jak tu się nie ubrudzić" Mariusza Bielińskiego. Tekst Mariusza Bielińskiego został wyróżniony w Ogólnopolskim Konkursie Dramatopisarskim TOPORNIADA ogłoszonym w związku z 70-tą rocznicą urodzin Rolanda Topora w 2008 roku.
Świat widziany oczyma starej baletnicy, generała, malarza...Poszukiwanie czystej formy, przez którą bohaterowie dramatu ocierają się o absurd, a może tylko tak nam się wydaje...?
Stara Baletnica: "Kobyła mówiła o talencie, że to tylko głupie wzdęcie taki szał ciał potem lotem do ogiera, żeby w kupę ja pozbierał przez prokreacje i pod nim zamiauczała bo miała rację".
Mariusz Bieliński - scenarzysta, dramaturg, aktor, autor scenariuszy:
"Sukces", "Tłum", "Cicho", "Mrok", "Dawaj", współscenarzysta: "Twarzą w twarz", Pitbull".
Czytają: Monika Kufel, Małgorzata Brożonowicz-Sienkiewicz, Jan Mancewicz, Krzysztof Prystupa
Przygotowanie: Ana Nowicka
Foto by Ana Nowicka i Monika Kufel
OTWARTA PRÓBA CZYTANA UTWORU: "Pro bono" Piotra Bulaka
22.02.2009, godz. 19.00, ul. Kanonicza 1 odbyła się OTWARTA PRÓBA CZYTANA UTWORU: "Pro bono" Piotra Bulaka. Tekst Piotra Bulaka został Wróżniony w Ogółnopolskim Konkursie Dramatopisarskim TOPORNIADA ogłoszonym z związku 70 - tą rocznicą urodzin Rolanda Topora w 2009 roku.
"Pro bono" zostało również nagrodzone na warszawskim Konkursie DANSE MACABRE w kategorii dramat - za stworzenie wyjątkowo plastyczne makabrycznej utopi przyszłości.
Piotr Bulak - dziennikarz, dramaturg i wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim. Jest autorem nagradzanych i wyróżnianych sztuk ("Zmiana", "Rozpuszczalnik", "Dupak")
Sztuka opowiada o futurystycznej wizji więzienia, o stosowaniu kar, o dydaktyzmie. "Pro bono" swoją konstrucją nawiązuje do gry komputerowej, w której bohater wraz z widzem jest prowadzony na coraz trudniejsze etapo - poziomy. Świat w dramacie to rzeczywistość - pewna ideologia, stwarzana dla "dobra" społeczestwa, bo jak sam tytuł mówi wszystko pro bono... Jednakże autor w ukazaniu okrucieństwa idzie dalej od Rolanda Topora.
Czytają: Włodzimierz Jasiński, Andrzej Popiel, Jan Mancewicz
Prowadzenie:Ana Nowicka
Foto by Piotr Bulak i Monika Kufel
Damska Toaleta
Poprzez klimat, język oraz sposób jaki ukazani są bohaterowie - jest bliska filmom Pedra Almodovara. Podobnie jak u tego reżysera opowiada o ludziach z różnych warstw społecznych, o wyobcowaniu, niezrozumieniu, mijaniu się, o próbach przełamywania barier. Narkotyki, śmierć, alkohol, plotki, polityka, miłość, zdrada, strach, zemsta, seks, nadzieja, zazdrość, przybieranie masek, gubienie i zatracania siebie - wszystko tu przewija się jak w kalejdoskopie. Rodolfo Santana ukazuje ludzi w świcie coraz bardziej podzielonym, spolaryzowanym między dwie grupy społeczne - biednych i bogatych.
"Sceną ludzkich spotkań" jest tytułowa damska toaleta, to w niej w ciągu jednej nocy splatają się drogi kilkunastu bohaterów - głównie kobiet. Bohaterki znajdują się w przełomowych chwilach swojego życia. Są wśród nich "kury domowe" i takie, które odniosły sukces zawodowy i finansowy ale nie potrafią przyznać się do porażki w życiu prywatnym.
Niewiele miejsca w polskich mediach poświęca się Ameryce Łacińskiej ze szkodą dla jej odmiennej i ciekawej historii oraz bogatej tradycji. "Damska Toaleta" to niekonwencjonalna sztuka opowiadająca o problemach życiowych nękających zarówno współczenych Wenezuelczyków jak i Polaków. Mówi językiem uniwersalnym ukazując w jaki sposób to socjalistyczne państwo próbuje przeistoczyć się w kraj demokratyczny, przejmując jego wady i zalety.
Rodolfo Santana - zdobywca wielu prestiżowych nagród w Wenezueli i za granicą, autor ponad stu sztuk teatralnych, scenariuszy filmowych oraz librett.
Rubi Birden - dramatopisarka młodego pokolenia, tłumacząca na język polski utwory z języka angielskiego i języka hiszpańskiego. W jej dorobku są przekłady dzieł Marsha Norman, David Barbero, Rafael Mendizabal.
reżyseriaAna Nowicka
scenografia:Pole
montaż:La Kostka
kostiumy:Joanna Polewka
muzyka:Krzysztof Figurski
obsada:Lidia Bogaczówna, Małgorzata Brożonowicz - Sienkiewicz, Monika Kufel, Maja Kubacka, Marta Marianna Gortych, Ewa Breguła, Ana Nowicka, Magdalena Kozińska, Agnieszka Bała, Mirosława Żak, Marta Ledwoń, Jan Mancewicz, Tomasz Kudłaty
polska prapremiera: 12 CZERWCA 2009 (podczas Nocy Teatrów)
Projekt zrealizowano przy udziale finansowym Województwa Małopolskiego.
Foto by Bogdan Zimowski i Grzegorz Wierzchowski
Foto by Filip Kozłowski
